Εν αρχή ην ο λόγος και μετά ακολουθούν οι... ποδοσφαιρικές διαδρομές.
Περίπου 40 χρόνια και το ποδόσφαιρο, εξακολουθεί να είναι μία από τις μεγάλες μου αγάπες.

"Ποιός παλιάνθρωπος- θέλω να ξέρω- ανακάλυψε την μπάλα και δεν πας να διαβάσεις" (λόγια της μητέρας μου..)

Προκριματικά- Ελλάδα:

Η ελληνική ομάδα είχε , εκείνη την εποχή, τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά ταλέντα: Δομάζος, Παπαϊωάννου, Σιδέρης, Κούδας, Μποτίνος, Οικονομόπουλος, Καμάρας.

Μεγάλη νίκη επί της σπουδαίας Πορτογαλίας του Εουσέμπιο με 4-2 και 2-2 στην Πορτογαλία, αφού προηγηθήκαμε 2-0 και ισοφαρισθήκαμε στο τελευταίο 10λεπτο!
Με τ'αυτί στο ραδιόφωνο.

Την πρόκριση πήρε η Ρουμανία με τον Ντουμιτρέσκου να σκοράρει δύο φορές εναντίον μας , Ελλάδα- Ρουμανία 2-2 .
Ρουμανία- Ελλάδα 1-1 , ενώ θέλαμε μόνο νίκη, στο τελευταίο αυτό παιχνίδι.

Η πρόκριση, χάθηκε στην Αθήνα, μετά τον αποκλεισμό του Μίμη Δομάζου από τον τότε προπονητή, τον Νταν Γεωργιάδη. Αιτία ένας άγριος τσακωμός, μεταξύ τους, στις παραμονές του αγώνα. Ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας του προπονητή, μας στέρησε την πρόκριση..

1970: ΜΕΞΙΚΟ

Η τηλεόραση, τότε, ήταν προνομιακό είδος. Όσοι τυχεροί την είχαν, τότε, ήταν "υποχρεωμένοι" να δεχτούν και τους γείτονες.

Ώστε να δουν - για πρώτη φορά στην ελλάδα- το μεγάλο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό γεγονός.

- Η Αγγλία: είχε κερδίσει το προηγούμενο κύπελο και πήγε στο Μέξικο με πολλές ελπίδες.

Γκόρντον Μπάνκς, (μεγάλος τερματοφύλακας, ο "κινέζος"), Mπόμπυ Τσάρλτον, Αλαν Μπολ, Μπόμπυ Μουρ,

- Η Γερμανία, είχε μεγάλα αστέρια: Γκερντ Μύλλερ, Φραντς Μπεκενμπάουερ, Νέτσερ, Ούβε Ζέελερ.

- Η Βραζιλία: Η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών, όπως λέγεται.

Πελέ, Ριβελίνο, Ζέρσον, Τοστάο, Ζαίρζίνιο, Ζέρσον, Κάρλος Αλμπέρτο...

- Ιταλία: Φακέτι, Τζοφ, Μπονινσένια (ο "Μπόμπο") Ριβέρα, Ματσόλα, Τζίτζι Ρίβα.

Το Περού, είχε την ατραξιόν, τον Κουμπίλια (δεξί εξτρεμ με κοιλίτσα και η μπάλα στην γραμμή με ταχύτητα σπρίντερ και ασταμάτητος!)

Αξέχαστο ματς ο ημιτελικός: Ιταλία - Γερμανία 4-3, στην παράταση, και ήταν το πρώτο μου, ποδοσφαιρικό μεταμεσονύχτιο ματς..

Στον προηγούμενο αγώνα η Γερμανία είχε αποκλείσει την Αγγλία με 3-2 και αφού έχανε με 2-0 !

Η Γερμανία ήθελε να πάρει την ρεβάνς από τους Άγγλους.!
Ο τελικός του Μουντιάλ που έγινε το 1966 στην Αγγλία είχε σημαδευτεί από ένα γκολ που δεν μάθαμε, ποτέ, αν μπήκε: "πέρασε ή δεν πέρασε την γραμμή "
(1966: Αγγλία- Γερμανία 4-2 στην παράταση.)

Αξέχαστη στιγμή:
Η απόκρουση του Μπάνκς στην κεφαλιά του Πελέ..
χαρακτηρίστηκε ως η απόκρουση του αιώνα.


Στον τελικό, η Βραζιλία χόρευε σάμπα και νίκησε με 4-1 την Ιταλία.

1974: ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Κυριαρχούσε στην Ευρώπη η μεγάλη των Ολλανδών εποχή: Άγιαξ και Κρόϊφ.

- Μεγάλη έκπληξη η Πολωνία του Γκόρσκι. Έφτασε στους τέσσερις με μεγάλο αστέρι της τον Λάτο και τους Ντέϊνα, Σάρμαχ, Γκάντοχα και με τον Γκόργκον στην άμυνα. Ο πορτιέρο Τομασέφσκι ενέπνεε εγγύηση στην ομάδα.

Η Πολωνία είχε πάρει την πρόκριση αποκλείοντας την Αγγλία στα προκριματικά.
Το 0-0 μέσα στο Γουέμπλευ, έχει μείνει στην ιστορία μετά από τις εκπληκτικές αποκρούσεις του μεγάλου τερματοφύλακα Τομασέφσκι.

- Η χειρότερη Βραζιλία, όλων των εποχών αποκλείστηκε με 2-0 από την Ολλανδία του Ρίνους Μίχελς και των Κρόϊφ, Νέεσκενς, Ρούντι Κρολ, Βαν Χάνεγκεμ, Τζόνυ Ρεπ..

Τελικός: Γερμανία - Ολλανδία 2-1.

Οι Ζεπ Μάγερ, Πολ Μπράιντερ, Ράινερ Μπόνοφ, Όβερατ, Μπεκενμπάουερ, Μύλλερ, κατάφεραν να ανατρέψουν το 0-1 ( στο πρώτο λεπτό του αγώνα και χωρίς να ακουμπήσουν, καν την μπάλα οι Γερμανοί..!) και να πάρουν το κύπελο από την καλύτερη Ολλανδία όλων των εποχών ( Κρολ, Νέεσκενς, Ρένζεμπρικ, Κρόϊφ, Ρεπ..)

Μεγάλη στεναχώρια ( το θεώρησα απίστευτο και αδικία)


1978: ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ


Το 1978 το Μουντιάλ θα γίνει, στην Αργεντινή, παρά τις αρχικές αντιδράσεις της ΦΙΦΑ. Το 1976, ο Χόρχε Βιντέλα με πραξικόπημα είχε ανατρέψει την Ισαβέλλα Περόν ( ο Περόν είχε πεθάνει το 1974) . Οι αντιδράσεις κάμφθηκαν, εκτός μιας.

Ο Γιόχαν Κρόϊφ, αρνήθηκε να συμμετάσχει στην αποστολή της Ολλανδίας και να παίξει στην χώρα του δικτάτορα Βιντέλα.

Οι "ιπτάμενοι Ολλανδοί", παρότι θα έπαιζαν χωρίς το μεγάλο τους αστέρι με το νούμερο "14", φιλοδοξούσαν να φτάσουν στον τελικό και να διεκδικήσουν την κούπα για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην έδρα της διοργανώτριας χώρας, όπως αποδείχτηκε στην συνέχεια.

Η Ουγγαρία είχε πολύ καλή ομάδα και δύο νέα μεγάλα ταλέντα, τον Νίλαζι και τον Τόροτσικ και ήθελε να πρωταγωνιστήσει, 'όπως παλιά.

Κληρώθηκε στο ίδιο όμιλο με την διοργανώτρια χώρα, την Αργεντινή και έχασε με 2-1, αφού απεβλήθησαν και οι δύο καλύτεροι παίκτες της, ο Νίλαζι και ο Τόροτσικ και ενώ είχε προηγηθεί με 1-0.

Το μήνυμα είχε δοθεί, στον πρώτο αγώνα και όλοι κατάλαβαν την συνέχεια..
Το κύπελο έπρεπε να το πάρει, πάση θυσία, η Αργεντινή..
( του Βιντέλα)


Στην Αθήνα, σε θερινό σινεμά, παιζόταν το έργο "Ο Ταξιτζής" με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, εκείνη την ίδια ώρα που η Σκοτία κέρδιζε στα προκριματικά με 3-2 την Ολλανδία με γκολ του σπουδαίου Κένι Νταγκλίς και του Άρτσι Γκέμιλ.
Η βολίδα του Ρεπ από τα 40 μέτρα, που έκανε το 3-1, σε 3-2 δεν είχε συνέχεια..

(η συνέχεια..)

Η Ολλανδία, όμως πέρασε ,αφού νίκησε το Περού του διαμόνιου Κουμπίγιας και έφτασε στον τελικό.


Η Ιταλία του Μπέτεγκα και του Ρόσι, καθως και η Βραζιλία του Μπατίστα, του Σερέζο και του Ζίκο, δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν την ομάδα της Αργεντινής και τα παρασκήνια.


Η Γερμανία του Ρουμενίγκε είχε αποκλειστεί, μετά από την ήττα με 3-2 από την Αυστρία του Κρανκλ και του Προχάσκα.
Οι Αυστριακοί, μόλις, είχαν κάνει μία από τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία τους!!


Έτσι ο Μενότι με μια πλειάδα αστεριών, όπως ο Μάριο Κέμπες, ο Πασαρέλα, ο Ταραντίνι, ο Λούκε, ο Αρντίλες και ο Μπερτόνι (εκπληκτικοί παίκτες) θα έφτανε στον τελικό με αντίπαλο - ποιόν άλλον- την Ολλανδία του Ρέζενμπρικ, πλέον. Συμπαραστάτες του οι αδελφοί Φαν ντε Κέρκοφ, ο Άρι Χάαν, ο Νέσκενς, ο Κρολ και ο Ρεπ.

Αυτό έγινε γιατί υπήρχαν δύο όμιλοι και στο τελικό θα έπαιζαν οι δύο πρώτοι των ομίλων. !!

Η Βραζιλία, χωρίς να χάσει, αφού στο ντέρμπυ ήρθε 0-0 με την Αργεντινή, αλλά το 6-0 της Αργεντινής επί του Περού, θα την στείλει να παίξει στον μικρό τελικό λόγω της χειρότερης διαφοράς τερμάτων..!

1ος όμιλος : Αργεντινή 5, Βραζιλία 5, Πολωνία 2, Περού 0.
2ος όμιλος : Ολλανδία 5, Ιταλία 3, Γερμανία 2, Αυστρία 2.

Μικρός τελικός: Βραζιλία - Ιταλία 2-1

Στον μεγάλο τελικό το σκορ ήταν 1-1 και το δοκάρι ήταν κι'αυτό εμπόδιο στην άτυχη Ολλανδία. Στο 90' λεπτό ήρθε να πει όχι στον αρχηγό Ρέζενμπρινκ που "σημάδεψε" με σουτ το δεξί δοκάρι του Φιλιόλ αντί για τα δίχτυα.

Το ματς πήγε στην παράταση και τα γκολ του Κέμπες και του Μπερτόνι έκαναν το ταμπλό να γράψει.

Τελικός: Αργεντινή - Ολλανδία 3- 1




5 σχόλια

  1. Πέρα από το άγγιξες εποχές που ήμουν... βρεφούδ', έπιασες κι ένα θέμα... Με το ποδόσφαιρο ποτέ μου δεν τα πήγαινα καλά. Λίγο το το ότι η μάζα είναι δεμένη με τούτο, λίγο η εμπορευματοποίηση και ο φανατισμός σε σχέση με τη βία, από πολύ μικρό με έκαναν να στέκω μακριά του (μη σου πω σε σημείο αηδίας)...

     
  2. Σπίθας Says:
  3. Να που βρήκαμε, επιτέλους, Δείμο, που θα έχουμε τις διαμάχες μας, τώρα!

     
  4. Σπίθας Says:
  5. Νάξερες, γιατί τόγραψα:)
    Το ποδόσφαιρο έχει αιτία, σοβαρή, που απασχολεί, τόσο κόσμο. ΚΙ΄αυτό δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε.

    Είναι το υποκατάστατο του πολέμου.
    Το επιθετικό ένστικτο, που ψάχνει για διέξοδο.
    Γι αυτό το χρησιμοποίησαν και σαν ¨οπιο του λαού" οι πολυεθνικές και η πολιτική.

    Αν θες το καταβάζουμε, δεν θέλω να σε χαλάει. Εγώ για αποτοξίνωση τόγραψα και για τον φίλο μου, τον Στάθη, (St) πούχε χάσει το 1978:)

     
  6. Βασικά υποκατάστατο του πολέμου είναι κάθε άθλημα κι όχι αποκλειστικά το ποδόσφαιρο. Απλά το ποδόσφαιρο είναι a priori πιο λαϊκό (χωρίς απαιτήσεις ύψους, χωρίς ειδικό εξοπλισμό -ούτε καν μπάλα, αλλά ένα οποιοδήποτε κυλινδρικό ή κυκλικό αντικείμενο-...). Έτσι, πιο γρήγορα έγινε αποδεκτό από το λαό. Αντίθετα, άλλα πιο θεαματικά αθλήματα και πιο δυναμικά δεν έγιναν τόσο αγαπητά επειδή ακριβώς έχουν μεγάλες απαιτήσεις σωματικές ή εξοπλισμού.

    Σαφώς όμως και στην εποχή του πολυθεάματος, του μεταμοντέρνου και της πολυπολιτισμικότητας, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη σημασία του για τις μάζες. Δες πόσο άδειοι είναι οι δρόμοι όταν έχει ενδιαφέροντες αγώνες. Ακόμα και οι ΟΤΑ αναβάλουν θερινές εκδηλώσεις (μέχρι τουλάχιστον τις (12/7).

     
  7. Σπίθας Says:
  8. Όχι, οι δρόμοι ήταν άδειοι, επειδή είχαν πάει στο "ΑΒΕΡΩΦ", στο πάρτυ- εκδήλωση για το γάμο "Χρουσαλά - Πατίτσα".

    Στην τιβού, μόλις, τώρα κάποιος από τους σελέπμπριτι, αναρωτήθηκε:
    "Μα που ζείτε;Πως κάνετε, έτσι; Τα "πάρτυς" γίνονται, παντού, όλος ο κόσμος το ξέρει..!"

    Δεν γίνεται, μούρχεται να φτιάξω ποστ:

    "Μεταξύ, Μουντιαλ, βουβουζέλες και πάρτυς, μας ήρθε το ΔΝΤ, να δει αν έχουν γάζες τα νοσοκομεία..!!"

     

Αναζήτηση σε αυτό το ιστολόγιο

Είμαστε

Οι ομόκεντρες διαδρομές είναι το νέο διαδικτυακό μας στέκι. Δημιούργημα μιας αυθόρμητης αλλά συνειδητής επιθυμίας. Ένα στέκι που δε στοχεύει σε κανένα μεγαλεπήβολο, μεγαλόστομο και μεγαλειώδη αποτέλεσμα. Ένα ιστολόγιο που θέτει σαν αφετηρία εκκίνησης να ενσπείρει κάποιους σπόρους ιδεών και αξιών και οι οποίοι πιθανόν να αποτελέσουν εφαλτήριο για χρήσιμους προβληματισμούς και ακόμη ακόμη χρήσιμους διαλόγους.

Οι ομόκεντρες διαδρομές έχουν σαν κοινή αφετηρία εκκίνησης ένα διάλογο με άξονα την κοινή λογική την κατάθεση σκέψεων και απόψεων που αφορούν την πολιτική και στην κοινωνία, μακριά από την μικροκομματική πολιτική. Με ανοχή στη διαφορετικότητα, και επιμονή στην πολιτική ηθική, με παρρησία, καλή προαίρεση και ... μιλώ σιγά, μήπως και δεν μ΄ακούσουν !

Επιθυμούμε στα ιδεοδρομικά μας ταξίδια, να εμπλουτίσουμε τις σκέψεις μας, την ψυχή μας και να βελτιώσουμε το εγγύς περιβάλλον μας. Μικρές επιθυμίες, αλλά μεγάλα ταξίδια με ομόκεντρες διαδρομές, λοιπόν.

Δείμος - Σπίθας